"καλά είμαι..." ίσως

Πολλοί λεν ότι πονάνε..ότι έχουν πληγωθεί και δεν είναι καλά! Κι όμως,όταν κάποιος σε ρωτήσει πως είσαι καταφέρνεις να πεις  δύο μικρές λεξούλες..ένα ψέμα.."καλά είμαι"...καταφέρνεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου μέχρι ως ότου μπορέσεις να τα ξαναφήσεις.
Κλείνομαι στο δωμάτιο μου..δεν νιώθω καλά.  Μόνο πόνος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αυτό που νιώθω..Ίσως και θλίψη,αλλά κυρίως πόνος. Ακούγεται κάποιο τραγούδι..και πάλι πόνος..δεν σταματάει.. χειροτερεύει..τα λόγια σου..
Κανείς δεν μπορεί να 'ναι σίγουρος για το τι είναι πόνος..Μαθαίνεις όμως όταν κοιτάξεις στα μάτια του ανθρώπου που αγαπάς και αυτός γυρίσει αλλού το βλέμμα..Τότε ναι.Ξέρεις.
Αρχίζω να μην καταλαβαίνω..τα συναισθήματα δεν βγάζουν κάποιο νόημα..ποτέ δεν έβγαζαν..κι όμως νιώθω άνετα με αυτό..νιώθω άνετα μέσα στην θλίψη μου..το σκοτάδι το αγαπάω..με αγκαλιάζει..με γεμίζει και με αδειάζει ταυτόχρονα..
κάτι ζεστό τρέχει στην παλάμη μου..να ηρεμήσω ήθελα απλά..δεν ήθελα να το κάνω αυτό στον εαυτό μου όχι...να ηρεμήσω..
διατάζω τον εαυτό μου να σηκωθεί από το πάτωμα..θέλω κάποιος να μου πει πως όλα είναι εντάξει..να με κρατήσει σφιχτά,μέχρι να ηρεμήσω...


"καλά είμαι"...
προσπαθώ.